Wenen, Oostenrijk

Wenen - Venetië

8 september 2017 - Wenen, Oostenrijk

Dag 7

Het is tijd om de Alpen over te trekken in de langste rit tot nu toe: meer dan 700 kilometer. Deze keer hebben we extra teamleden: Martien en Mariska (groene Volvo Duet). De snelweg voert ons dwars door de bergen en dalen van het westen van Oostenrijk.

Na de lunch gaat het echter mis. Carla en Frits en Annemieke en Patrick raken we onderweg kwijt. We wachten meerdere malen, maar zien doen we ze niet meer. De omliggende bergen bemoeilijken telefooncontact, dus we gaan met Martien en Mariska maar de Grossglockner op.

Rond 08:00 uur klaar voor vertrek naar Venetië Stefan rijdt de eerste etappe Burg Strechau We naderen het alpengebied. Team 1, Martien & Mariska in de achtervolging. Er ging maar 17 l super benzine in Carla & Martien De Duette rijdt op gas en heeft maar een kleine benzinetank   Het dal naar Großglockner Carla Gezellig aan tafel in Radstadt Lekker soepie!

De hoogste berg van Oostenrijk met een stijgingspercentage van 14,2% probeert onze oude auto eronder te krijgen, maar we komen beide boven. De paar brokken ijs die er nog liggen, zijn ideaal om de radiateur en benzinepomp weer snel op de juiste temperatuur te krijgen.

 We wachten op team 13 en 25 Wachten op team 13 en 25 De hoogste bergtoppen van Oostenrijk Smeltwater komt van grote hoogte We zitten nu al op 1850m Rotsblokken als vangrail Peter in hoera stemming! Afkoelen op de Grossglockner De Großglockner Hoch Alpenstrasse op 2428m Josh Robinson had helemaal gelijk! Als een lappendeken over de bergtoppen Lichtspektakel!

Na een paar foto’s op de top gaan we alweer verder. De berg blijkt een favoriet plekje te zijn voor mensen met teveel geld, want de supercars komen om de zoveel tijd brullend voorbij: Tomaso Pantera, Porsches, Jaguars. Aangekomen aan de andere zijde van de bergtop zien we dat het weer niet meer zo zonnig is en de mist komt nu al via de bergen omlaag en blijft tussen de besneeuwde hellingen ronddwalen. 

 Supercars op de weg omlaag De Tomaso met zijn V8 houden we niet bij!  Deze sneeuw ligt er nog van de vorige winter De Großglockner Hoch Alpenstrasse Om 18:00 uur passeren we de grens met Italie Is toch fantastisch! Idyllisch kerkje in de DolemietenDe wolken dansen om de bergtoppen Mooi bergdorpje in de Dolemieten   

Onderaan de berg realiseren we ons hoe lang we nog moeten en hoe laat het al begint te worden. Via nog een col (de Tre Croci) komen we uiteindelijk in de uitlopers van de Dolomieten. In het donker leert Stefan in snel tempo alles over nacht rijden. Na 10 uur rijden en 720 kilometer komen we uitgeput aan in Mestre.

Lauwe pasta is alles wat er nog inzit op het late tijdstip. Een paar auto’s komen na ons nog binnen, maar de grote afwezigen zijn onze vrienden die we eerder op de dag kwijt zijn geraakt. Bellen leidt tot niets en de zorgen zijn kortstondig groot. Uiteindelijk zien we ze uitgeput aankomen in de lobby. Wat blijkt: fout gereden door de GPS.

Foto’s

1 Reactie

  1. Iris deckers:
    14 september 2017
    Ondanks dat jullie heel veel zien lees ik ook dat jullie heel veel in de auto zitten. Jullie zullen bij terugkomst wel platte billen hebben😜. Peter als je ons straks volgt naar Kreta kijk ik of ze er nog aanzitten. Have fun en tot over een week.