Venetië, Italië

Venetië

13 september 2017 - Venetië, Italië

Dag 7

Het is tijd om de Alpen over te trekken in de langste rit tot nu toe: meer dan 700 kilometer. Deze keer hebben we extra teamleden: Martien en Mariska (groene Volvo Duet). De snelweg voert ons dwars door de bergen en dalen van het westen van Oostenrijk.

Na de lunch gaat het echter mis. Carla en Frits en Annemieke en Patrick raken we onderweg kwijt. We wachten meerdere malen, maar zien doen we ze niet meer. De omliggende bergen bemoeilijken telefooncontact, dus we gaan met Martien en Mariska maar de Grossglockner op.

De Grossglockner Hoch Alpenstrasse

De hoogste berg van Oostenrijk probeert onze oude auto eronder te krijgen, maar we komen beide boven. De paar brokken ijs die er nog liggen, zijn ideaal om de radiateur en benzinepomp weer snel op de juiste temperatuur te krijgen.

Afkoelen op de Grossglockner

Na een paar foto’s op de top gaan we alweer verder. De berg blijkt een favoriet plekje te zijn voor mensen met teveel geld, want de supercars komen om de zoveel tijd brullend voorbij: Tomasso Panteras, Porsches, Jaguars.

Supercars op de weg omlaag

Onderaan de berg realiseren we ons hoe lang we nog moeten en hoe laat het al begint te worden. Via nog een col (de Tre Croci) komen we uiteindelijk in de uitlopers van de Dolomieten. In het donker leert Stefan in snel tempo alles over nacht rijden. Na 10 uur rijden en 720 kilometer komen we uitgeput aan in Mestre.

Lauwe pasta is alles wat er nog inzit op het late tijdstip. Een paar auto’s komen na ons nog binnen, maar de grote afwezigen zijn onze vrienden die we eerder op de dag kwijt zijn geraakt. Bellen leidt tot niets en de zorgen zijn kortstondig groot. Uiteindelijk zien we ze uitgeput aankomen in de lobby. Wat blijkt: fout gereden door de GPS.

Dag 8

In Venetië waren we beide al geweest. Stefan was er twee jaar geleden, terwijl Peter er voor het laatst was toen de eerste Star Wars nog niet eens was uitgekomen (zomer 1977). We laten de bekende highlights, en de bijbehorende lange rijen, links liggen. Slenterend door de nauwe straatjes krijgen wij de uren ook om.

Venetië

Ten slotte eten we een lekker Libanees gerecht bij Frary’s, één van de restaurants in Venetië waar je ook iets anders kan krijgen dan Italiaans. Hier was Stefan tijdens zijn vorige Venetië bezoek met vriendin Inge ook al geweest. Een aanrader voor iedereen die Grieks/Midden Oosters wil eten als ze in Venetië zijn.

Morgen volgen onze avonturen in en naar de Côte d’Azur.

Foto’s

1 Reactie

  1. Iris deckers:
    14 september 2017
    Ondanks dat jullie heel veel zien lees ik ook dat jullie heel veel in de auto zitten. Jullie zullen bij terugkomst wel platte billen hebben😜. Peter als je ons straks volgt naar Kreta kijk ik of ze er nog aanzitten. Have fun en tot over een week.

Jouw reactie